MTB dag United Wheels.
 
Op zondag 12 juli 2009 was het zover het eerste uitstapje met 14 leden naar het zuiden van onze provincie om hier wat bergjes te beklimmen. De avond van te voren waren er al enkele personen die zich voor feestjes hadden afgemeld of die er wel naar toe gingen maar al weer vroeg huiswaarts keerden om toch met een goede nachtrust de volgende dag in te willen stappen.
 
Toen de morgen was aangebroken regende het in ons Wanssum, wat voor weer zou het in het zuiden dan wel niet zijn dachten diverse personen toen ze de gordijnen opende. Maar om 7.35 werd op de hoek Schoevert - De Meent al de eerste luidruchtige geluiden waargenomen van het laden van de kar met de eerste mountainbikes. De laatste groep werd op de parkeerplaats nog erbij geladen zodat we met een volle aanhanger met 12 bikes erop en nog een twinnyload achter op een auto met 2 bikes in de regen met 4 auto´s richting het heuvelland vertrokken. De tunnels waren gelukkig weer eens een keer open zodat we omstreeks 9.15 arriveerden in Mechelen. De auto´s werden geparkeerd achter de kerk voor sommige gaf dit misschien wel een goed gevoel om te starten.
 
We begonnen met het omkleden maar al snel zag je de eerste persoon al met een rolletje in zijn hand een veilige plek zoeken, misschien zenuwachtig, iets verkeerds gegeten of vroeger op moeten staan en zo de grote boodschap vergeten, de waarheid komen we niet te weten denk ik. Om 9.30 uur, na eerste nog wat gesponsorde voedingssupplementen naar binnen gewerkt te hebben waren we zover om gezamenlijk in ons clubtenue het beginpunt van de Vijlenroute te zoeken.  Dit was de zwaardere route volgens de kenners en lag iets buiten Mechelen maar was snel gevonden.
 
Zo als te verwachten vormde de snelste uit de groep direct de kopgroep hiertussen de snellere middengroep en achteraan de snelle seniorengroep. Al vrij snel waren de eerste bulten beklommen wat al duidelijk bij diverse personen te merken was, het is hier geen putjesberg maar wel iets steiler en langer (vals plat). Bij een van de beklimmingen was de ondergrond glad en bestond uit stenen e.d. wat resulteerde enkele omvalpartijen, ook kwam er geen einde aan deze berg hierdoor moesten enkele personen toch afstappen om vervolgens te voet met fiets naar boven te komen.
Bij een afdaling tussen vele keien, gleuven e.d. waar de midden en seniorengroep voorzichtig naar beneden ging stond halverwege de zeer snelle kopgroep van 3 personen stil. Richard had een lekke band waarbij Henk en Ruud aan het assisteren waren, voor de middengroep was dit een heel goed gevoel “we passeren de snelle mannen”. Waren ze al moe……of was het excuses we moeten toch wat foto´s van jullie maken. Bijna op het einde van de tocht kwamen de snelle mannen ons toch nog voorbij hun ego was hierbij net niet aangetast. We eindigende de eerste tocht met zijn alle heelhuids aangekomen met circa 34 km op de teller achter kerk.
 
Na ons eerst wat schoongemaakt, plaatselijk wat opgefrist en omgekleed te hebben bleek Richard zijn band wederom slap te zijn, durfde hij de 2e tocht niet meer te rijden? Of had hij gewoon weer pech, na wat plakwerk was de band weer gerepareerd en konden we op de fiets voor een lunch naar Herberg De Burgemeester.  Hier aangekomen konden we met fiets en al door de zaak heen om op de binnenplaats onze rossen veilig te parkeren. Na eerst wat bezoekjes aan het sanitair gebracht te hebben door enkele personen konden we gezamenlijk aan de lunch beginnen.De lunch bestond uit koffie, thee, soep en broodjes waar door iedereen gretig gebruik van werd gemaakt.
 
 
Na de lunch vertrokken we weer naar de achterzijde van de kerk om ons te prepareren voor de volgende route. De gesponsorde voedingssupplementen vonden gretig aftrek was dit een teken van vermoeidheid, of ik moet de concurrentie op wat voor manier dan ook bij en zelfs voorblijven om mogelijk gezichtsverlies te voorkomen, de waarheid zal wel niet boven water komen. Het startpunt van de Mechelen route was kort bij de vorige route en dan ook snel gevonden. Na een wat tragere / uiterste moeizame start van diverse personen begon de route met enkele klimmetjes wederom een kleine kopgroep, grote middengroep en een kleine groep op lichte achterstand. Na een kilometer of 10 gefietst te hebben stond de kleine kopgroep weer langs de kant, wat nu weer!!! Het punt waar ze stilstonden kwam bekend voor…………het was het startpunt weer. Na wat gepraat over en weer over wie waar het paaltje wel niet gemist zou hebben kwam het gebruik van de grijze cellen bij de jongere ouderen als eerste op gang. We besloten over de hard weg naar Wahlwiller te fietsen om hier de route weer op te pakken. Na een 2 kilometer zaten we weer op de route en konden we onze weg weer volgen. Na een heftige klim ging Dion boven op de berg linksaf de achtervolgers volgende als schapen in een kudde dit voorbeeld. Maar na een lekkere afdaling stonden we op een kruispunt stil, geen bordje meer, wat nu. Toch maar een stukje verderop verkennen ook geen bordje. Na wat denkwerk besloten enkele personen om maar eerst gebruik te maken van de aanwezige kersenbomen. Hierna helaas de berg maar weer op om het laatste bordje te achterhalen, boven aangekomen hadden we rechtsop gemoeten in plaats van links! Stond goed aangegeven maar iedereen zal wel te moe zijn geweest om goed te kijken.  
 
Het volgen van de bordjes was toen belangrijk om maar niet nog meer extra kilometers te hoeven fietsen. Dit lukte vervolgens ook goed, na wat flinke klimmen en snelle afdalingen waarbij de tellers tussen de 50 en 60 km per uur aangaven kwam langzaam het einde in zicht. Toch moest Twan eerst zijn lichaam nog stimuleren met wat prikkelingen hij raakt het spoor bijster en belande in de enige brandnetel die langs de weg stond.
 
Na een 33 km op de teller waren we weer achter de kerk, iedereen was weer zonder kleerscheuren gearriveerd, gelukkig maar. Zou het parkeren op goede grond hier iets mee te maken hebben?  Na een omkleed sessie onder belangstelling van een halsstarriger oudere dame voor het raam……ze zal wel helemaal onder de indruk zijn geweest van die strak afgetrainde lichamen, boxershorts, tanga’s, fietsen en wat nog meer de revue passeerde voor haar kamerraam en haar gedachte.
 
De terugreis werd zonder onderbreking afgerond in Wanssum op de parkeerplaats. Degene die zin hadden waren rond half acht bij Piet welkom om nog wat gezamenlijk te drinken. Hier werd goed gehoor aangegeven wat een zeer geslaagde dag op een prettige manier ten einde bracht. Organisatie Peter en Henk bedankt voor het welslagen hiervan en op naar de volgende keer.