Eindelijk , het najaarsuitje.
Na al weken uitgekeken te hebben waar we losgelaten zouden worden vertrokken we vanmorgen om 08.30 uur met 10 man richting ??.
Na een uurtje rijden zakten we onder Maastricht af naar Noorbeek alwaar de aluminium en carbon rossen klaar gemaakt werden om afgetuigd te worden.
De bedoeling was om een tocht van 50 km te rijden in de voerstreek, in Wallonie.
Vanaf de start duchtig in de hoeven want voordat we losgelaten werden in het bos moesten we al over de harde weg flink klimmen om boven te komen.
Vandaar een stuk bos in en toen begon het...... stijlrecht omhoog waarbij de kleine versnellingen flink aangesproken dienden te worden.
Hierbij werd al snel duidelijk dat de mannen van de jongens gescheiden gingen worden, maar uiteindelijk werd de eerste bosklim door iedereen afgerond en met een voldaan gevoel konden we verder.
De hele tocht was flink op en neer en naar later bleek hadden we 909 hoogte meters te verstouwen gehad, met enkele zeer mooie maar ook technische afdalingen.
Ondanks dat de tocht goed uitgepijld was raakten lid P.K.te G en W.E. te G toch de weg kwijt, na een hele tijd alleen geklommen te hebben vroeg Pascal aan een vrouw die op zondag de ramen aan het wassen was ??? met vragende blik, bicyclette? en daarbij wijzend naar voren, de vrouw keek ofdat er een intercitytrtein langs kwam(en dat kon niet want er lagen geeneens rails) en zijn we maar snel doorgefietst. 
Na telefonisch overleg zijn we weer teruggeraced naar beneden en daar stond Twan om ons weer op het goede pad te leiden, even later na een een wederom stijle klim stonden we gvd op precies dezelfde weg waar we samen net 5 minuten daarvoor gestaan hadden, maar ja eigen schuld dikke bult hadden we maar niet zoveel moeten lullen en beter op moeten letten.
De koffie was geregeld in een klein dorpje waarvan me de naam ontschoten is maar waar de waardin (een schone blonde deerne) meteen even vertelde dat ze de bierkaart even uitging leggen.
Echter alcohol en echte sportlui dat gaat niet zo goed samen dus dat ging hem niet worden, waarop ze constateerde we geen echte "fits-renners" waren.
Hier had ze natuurlijk geen gelijk in maar ja vrouw en blond dus, hebben we het maar laten zitten. Nadat Peter Theeuwen een hele gereedschapskist vol thee had gekregen en bijbehorende ontiegelijk kromme lepel hebben we toch wel zitten genieten.
Eenmaal klaar maakte de toch wel vriendelijke waardin nog een groepsfoto van ons en begonnen we aan de 2e etappe.
Dit was echter een stukje met haperingen/hindernissen, op zich een mooie route maar na welgeteld 8 !! lekke banden werd het tijd om weer eens te fietsen.
In navolging van lid Gerard V hebben we onderweg nog een stop gemaakt om even te genieten van de omgeving, welke echt schitterend was in die mooie herfstkleuren.
Na al dat oponthoud waren we flink te laat voor onze lunchafspraak en of het daardoor kwam weten we niet maar de desbetreffende eigenaresse van het etablissement in Noorbeek keek niet echt vriendelijk, wat op zich vreemd was want wanneer heb je nu 10 zulke schone manskerels in je tent.
Nadat ze meldde dat ze maar 2 hotdogs had werden die besteld alsmede sate met friet en bloedworst met appel en ui.
Heerlijk gegeten en met de buik rond zijn we huiswaarts gekeerd.
Vanaf hier alle complimenten voor de organisatie door Twan en Bram, mooie tocht en voor ieder wat wils.
Twan nog extra bedankt voor het naar huis brengen van de fiets van Ralf en ondergetekende.
Voor herhaling vatbaar.

Wim Euwals