Goedenavond, 
 
En daar zijn ze dan, de perikelen die we hebben beleefd tijdens ons jaarlijks voorjaarsuitje.
Peter P had de organisatie op zich genomen om dit uitje te organiseren en hij vroeg ondergetekende of ik hieraan mee wilde doen. Hier had ik natuurlijk helemaal geen zin in maar ja als de voorzitter van de mooiste fietsclub, van Wanssum, Meerlo, Well, Venraij en Geijsteren, dit vraagt zeg je natuurlijk geen nee.
 
Twee weken voordat de tocht zou zijn hebben we met ons tweeën de tocht voor gereden, en dat was maar goed ook.
De tocht was uitgepijld op 38.5 km (evt. af te korten tot 22 km) maar toen we klaar waren hadden we allebei 67 km op het klokje staan.(eigen schuld dikke bult, in al ons enthousiasme hadden we effe niet goed op de bordjes gekeken en waren we binnen de kortste keer weer terug bij het startpunt, maar je bent "fitsrenner" of je bent het niet dus zijn we teruggereden en hebben braaf alsnog de hele route gereden).
Terug bij het startpunt was ook de beoogde locatie van het Mountainbike museum alwaar we bedacht hadden om even te gaan kijken.
Daar aan gegaan om e.e.a te regelen voor de grote dag maakten we kennis met Jeroen, een gruwelijk gedreven jongen van een jaar of 44 die dit museum opgezet had, uiteindelijk hebben we zelf maar gezegd dat we moesten gaan anders hadden we nog wel een week kunnen luisteren naar zijn verhalen, zoals gezegd een enthousiaste jongen.
En toen was het zover, 7 mei en de jongens werden losgelaten.
We waren met 9 "fitsrenners", te weten: Peter P, Peter T, Ralf S, Geert R, Coen E, Dion J, Marcel K, Twan vd V, en ondergetekende.
Peter T had de grote bus geregeld van de mooiste en grootste fietswinkel van Wanssum en omstreken, geheel belangeloos ter beschikking gesteld door Rob D. waarvoor dank, hier zaten de meeste fietsen in, Twan van de V had een nieuwe bedrijfswagen (zo hoor je nog eens wat) en die kon 1 man mee en dan de voorzitter nog waarbij 4 man in de auto zaten.
Eenmaal gepakt en gezakt konden we onderweg.
De bedoeling was om te gaan fietsen in Arnhem en m.n. Oosterbeek in het bijzonder.
Daar aangekomen was de koffie bruin en nadat we ons opgetuigd hadden konden we op weg, maar niet nadat Jeroen gezegd had als we de 1e afdaling achter de rug hadden dat we dan al te ver waren om op de route te springen.
Maar zoals dat altijd gaat hoort iedereen alles maar luistert er niemand en toen we de 1e afdaling achter de rug hadden konden we dus weer het bergje op fietsen om op de route te komen.
Het weer was prachtig, het gezelschap oke dus dat beloofde wat.
Coen nam het voortouw door als een speer te vertrekken en ons een beetje achter te laten in niemandsland, af en toe was hij zelfs uit zicht. Echter het verstand zit ongeveer in het midden dus hebben we een lekker gemiddelde aangehouden en uiteindelijk zijn we toch zo'n beetje bij elkaar gebleven. Op een gegeven moment zijn we langs Papendal gekomen, waar de creme de la creme van de Nederlandse sporters bivakkeert, als ze hadden geweten welk een bijzondere sporters langs kwamen gefietst hadden verschillende renners van ons de A status gekregen van het NOC NSF en waren we uitgenodigd voor de Olympische zomerspelen in Pyong Yang (ien Korea) maar ja natuurlijk niemand gezien en dus een gemiste kans voor Nederland. 
De route was goed uitgepijld en op een aantal hellinkjes na goed te doen. Er was zelfs tijd om onderweg effe een koekje te eten. Halverwege werd er onder de bezielende leiding van Peter T een heuse ereboog opgezet om een vrouwelijke hardloper te laten passeren en die stelde dat zeer op prijs al die mannelijke aandacht.
Toen we bijna thuis waren stond er nog een pittige beklimming op het programma, echt een vies en smerig bultje welke we bijna allemaal haalden.
Vermeldenswaardig is nog dat iedereen 29 binnenbanden bij zich had en 3 liter solutie, dit n.a.v. de najaarsrit maar gelukkig heeft niemand iets hoeven te verwisselen.
De mogelijkheid bestond om te douchen en eenmaal klaar konden we ons tegoed doen aan div. broodjes en ook nog een broodje kroket.
De bezichtiging van het Museum was zeer bijzonder vooral door de gedreven Jeroen, welke vertelde dat hij nog maar 6% zicht had. Bij iedere fiets hoorde een verhaal en je kon wel horen dat er hier een kenner aan het woord was.
We hebben eigenlijk een uitnodiging op zak om nog eens terug te keren naar Oosterbeek om een andere route te fietsen buiten de officiele route om en Jeroen vertelde dat hij dan graag "voor" wilde fietsen, ik heb daar eens over na zitten denken maar achter iemand aan fietsen die maar 6% zicht heeft is al een belevenis op zich.
Er werd besloten om de kilometer vergoeding geheel ten goede te laten komen aan het museum (er werd geen entree gevraagd) en Penningmeester Marcel K zou hier voor zorgen.
Hierna zijn we huiswaarts gekeerd, een leuke tocht met leuke mensen en goed weer wat wil je nog meer.
Het is te hopen dat de mede clubleden de volgende keer ook aansluiten want het is eigenlijk veel te leuk om dit mee te maken.
Werd opgetekend door W.E. te G